Qamu Erkir Koreakan Serial Hayeren Tarqmanac [Original]

Խոսելով լեզվական կողմի մասին՝ թարգմանությունը հենց այնպես չէ, որ փոխում է բառերը. այն փոխանորոգում է ձայնը, տեմպը և, ինչքան էլ տարօրինակ հնչի, գոյություն-գույնը: հայկական լեզուն արդյունաբերելով հին և նոր բառեր, կարող է սեր վերածել սառը երկխոսությունների, հոգևորություն տեղադրել առօրյա զրույցների մեջ, և ևս այն ռիթմը, որով արտացոլվում է հերոսների ցավը կամ ուրախությունը, դառնում է տեղային՝ իրենց սոցիալական և հոգեբանական պայմանավորումներով: թարգմանիչը դառնում է ոչ այնքան տեխնիկ, որքան թարգմանական ռեժիսոր՝ որոշելով, թե ինչի վրա պետք է դրվի ժպիտի տոնը կամ լռության ահագնացումն այն պահերին, երբ ամենափոքր դետալն է փոխվում:

Սերիալի առմնթյան՝ սցենարը, երաժշտությունը, պատկերավորությունը նաև վերածվում են տեղայնության: երաժշտական թեման, երբ համահունչ է հայի ոտնահետքերի ռիթմին, սկսում է աշխատել հիշողության վրա՝ միացնելով դադարը և մտերմությունը: տեսարանների ընտրությունն ու նկարահանումների ոճը՝ գունային լուծումներով և լույսի խաղերով, կարող են անցնել հայոցի տեսքն ու հոգեբանությունը: սերիալն այստեղ չի միայն պատմում պատմություն. այն ստեղծում է խորհրդանիշների լեզու՝ ուրվագծելով նոր նշանակություններ՝ հարգելով, բայց չկրկնելով բնօրինակը: qamu erkir koreakan serial hayeren tarqmanac

Եվ իհարկե կա դիտողի հոգեբանական ազդեցությունը: թարգմանությունը բերելիս ստեղծվում է ներկա-պատմողական երկխոսություն. հանդիսատեսը ոչ միայն դիտում է, այլև մասնակցում է՝ մեկնաբանություններով, վերլուծություններով, զգացմունքներով: սերիալը դառնում է համայնքային դեպք՝ քննարկումների սկիզբ, որը բաց է տարբեր կյանքի թաղամասերի համար. այն կարող է դառնալ սոցիալական միրroring՝ բացահայտելով մեկ ճիճվաբեր խնդրի վերաբերյալ ընդհանուր մտահոգություններ, կամ հակառակը՝ բուժում՝ թույլ տալով մարդկանց տեսնել իրենց խնդիրները արտացոլված էկրանին: հանդիսատեսը ոչ միայն դիտում է